Archive for April, 2013

Autoriteiten gebruiken terreur voor doofpotoperatie

April 30, 2013

Image

Brussel, 30 april 2013

Het artikel dat hier zopas werd gepubliceerd en waarin de Werkgroep Morkhoven zich ondermeer afvroeg waarom de justitie van Turnhout niet optrad tegen de maandenlange terreur tegenover twee Herentalse gezinnen en buurtbewoners, waaronder aktievoerder Marcel Vervloesem’s dochter en oudste kleindochter, werd door de autoriteiten blijkbaar gewist.

De terreurcampagne die op 17.12.2012 van start ging, werd ook al gevolgd door een wekenlange sluiting van alle skynetblogs van de vzw Werkgroep Morkhoven.

====

De Werkgroep Morkhoven is ervan overtuigd dat de bende die maandenlang twee Herentalse gezinnen met minderjarige kinderen en buurtbewoners mocht terroriseren zonder dat de Justitie van Turnhout optrad, deel uitmaakt van de doofpotoperatie in de kinderpornozaak Zandvoort.

Onder de geterroriseerden bevonden zich immers de dochter en de oudste kleindochter (15 jaar) van de Morkhovense aktievoerder Marcel Vervloesem die destijds de kinderpornozaak Zandvoort onthulde maar metéén aangeklaagd en vervolgd werd waarna de kinderpornozaak Zandvoort werd doodgezwegen.

Niet alleen de houding van de Turnhoutse justitie maar ook de houding van justitieminister Turtelboom (Open VLD, Vlaamse liberalen) valt op in deze zaak.  Turtelboom liet via de heer Geert Slootmans, attaché van de FOD Justitie, immers antwoorden dat de ‘Minister, gelet op het principe van de scheiding der machten, niet kan tussenkomen in deze zaak’. Maar zij benoemde uitgerekend de Turnhoutse procureur Jan Poels tot kabinetschef die, na zijn politieke ambtstermijn, ongetwijfeld zijn functie als procureur te Turnhout zal hernemen.

Wat nog meer opvalt in deze zaak, is het feit dat Turtelboom niet inging op het verzoek van de Werkgroep Morkhoven om, tijdens het proces van Robert M. (bijgenaamd het ‘Monster van Riga’), bepaalde documenten uit de kinderpornozaak Zandvoort die betrekking hadden op het misbruiken en verkrachten van peuters in de Amsterdamse kinderkribben, aan de Nederlandse justitie over te maken. Op die manier kon men Robert M., zoals Marc Dutroux, als een éénzame pervert voorstellen terwijl het kinderpornonetwerk kan blijven bestaan.

De Werkgroep Morkhoven ontving ook geen antwoord van de Hoge Raad voor de Justitie waarbij zij tevens klacht indiende over het in gebreke blijven van de Turnhoutse justitie.

Het duurde maar liefst vier maanden vooraléér de genaamde Victor V. die de terreurcampagne opzette, door de politie voor verhoor werd opgepakt.

Victor V. is toevallig diegene die de internationale media-belangstelling voor de kinderpornozaak Zandvoort wist te stoppen door, eerst zelf, en nadien met enkele bendeleden, naar de Vlaamse pers te stappen waar tegenover zij in koor beweerden in hun jeugdjaren door Marcel Vervloesem ‘sexueel misbruikt’ te zijn geweest. Nadien werd er een klacht ingediend bij de Turnhoutse justitie.

Marcel Vervloesem die door het jarenlange mediaproces waarin hij voortdurend aan de schandpaal werd genageld, en door de verdwijning van al de ontlastende stukken uit zijn strafdossier, gemakkelijk veroordeeld kon worden, kwam in 2010 opnieuw vrij.  Het bestuur van de vzw Werkgroep Morkhoven was op 12.11.2010 echter verplicht om een klacht bij de politie van Sint-Gillis (Brussel) neer te leggen omdat zij bijna iedere nacht telefonische doodsbedreigingen ontving. De politie van Sint-Gillis noteerde in haar proces-verbaal ondermeer dat de doodsbedreigingen wel eens van de genaamde Ladislas K. afkomstig konden zijn die, zoals zijn kompaan Victor V. destijds, met een verhaal over ‘sexueel misbruik door Marcel Vervloesem’ naar de krant was gestapt. De man die zich voortdurend een ‘slachtoffer van de pedofiel Marcel Vervloesem’ noemt maar geen woord zegt over het feit dat er van zijn kompaan Victor V.  zo’n 30 processen-verbaal van zedenfeiten met jongetjes bestaan, had op Facebook immers een groep geopend waarin hij eiste dat Marcel Vervloesem ‘terug opgesloten zou worden’.

Begin vorig jaar werd Marcel Vervloesem opnieuw aangeklaagd. Dat gebeurde door een zekere Dimitri, een bendelid dat goede contacten onderhoudt met Victor V.  Zoals Victor V. en Ladislas K. destijds hadden gedaan, stapte ook hij eerst met een verhaal over ‘sexueel misbruik door Marcel Vervloesem’ naar de krant Het Nieuwsblad waarna er een klacht werd ingediend bij de Turnhoutse justitie. Marcel Vervloesem die zopas zijn boek ‘Kinderen te Koop’ had uitgegeven, verdween toen voor zes maanden achter de tralies zonder dat er enige tastbaar bewijs tegen hem bestond en terwijl de nieuwe beschuldigingen tegen hem door talrijke getuigen waren tegengesproken. De Turnhoutse raadkamer die tot de wederopsluiting van de aktievoerder besliste, bestond uit dezelfde rechters die de aktievoerder jarenlang vervolgd hebben. Deze rechters waren dus ook verantwoordelijk voor de verdwijning van alle ontlastende stukken uit Vervloesem’s strafdossier waarin er niettegenstaande het schrijven naar oud-justitieminister S. De Clerck (CD&V, Vlaamse christen-democraten) en de huidige justitieminister Turtelboom (Open VLD, Vlaamse liberalen), geen enkel onderzoek werd gevoerd.

Justitieminister Turtelboom die een ‘magistratuur zonder de minste zweem van partijdigheid’ predikt en zegt dat ‘het kleinste misdrijf moet bestraft worden’, kondigde onlangs tuchtmaatregelen aan ten opzichte van magistraten die ernstige beroepfouten maken of misdaden plegen. Daarvan is echter maar weinig te merken in deze zaak.

Enkele weken geleden lekte er uit dat de Antwerpse procureur Herman Dams, oud-kabinetschef van de gewezen justitieminister S. De Clerck, ernstige fouten maakte in het dossier van de 26-jarige Jonathan Jacob die in 2010 door leden van het Bijzonder Bijstandsteam van de Antwerpse politie, in een politiecel werd doodgeslagen.  Na een tiental dagen vakantie kon hij zijn werk echter hernemen ‘omdat men hem niet meer verder nodig had voor het onderzoek’…

Terreur kinderpornozaak Zandvoort: Klacht bij Comité P

April 30, 2013

Marcel.kleindochtertje.jpg

Het Comité P. dat de werking van de politiediensten moet controleren, antwoordde zopas dat het een onderzoek zal instellen naar de maandenlange terreur in Herentals en de betrokkenheid van de genaamde Victor V. die dank zij het Herentalse sp.a-bestuur en de Herentalse burgemeester Jan Peeters tot voorzitter van de Herentalse Commissie voor Veiligheid en Justitie en tot bestuurslid van de politieraad Zone Neteland werd benoemd.

Victor V. lijkt nu voor het eerst te zijn opgepakt voor verhoor terwijl hij door zijn sms-je met een doodsbedreiging op 17.12.2012 de terreurcampagne in gang zette.

Het feit dat Victor V. in contact lijkt te staan met de teroriserende bende en zelfs een politie-scanner gebruikt om de bende te steunen, wijst er op dat er dringend moet ingegrepen worden.

Ook het feit dat de hoofdinspecteur van de politie van Herentals geen klacht inzake een door de bende gepleegde aanslag wilde noteren en bepaalde Herentalse politieagenten de slachtoffers beschuldigden, maakt een dringend optreden van de federale overheid die stelt dat de ‘veiligheid van alle burgers een absolute prioriteit is van de regering’ (Premier Di Rupo) noodzakelijk.

De Werkgroep Morkhoven diende ook vroeger al klachten in bij het Comité P. omtrent bepaalde politieagenten te Herentals, wat niet wil zeggen dat heel het Herentalse politiekorps niet deugt.

Men mag immers niet vergeten dat de Justitie van Turnhout naliet om op te treden in deze zaak en dat Minister van Justitie A. Turtelboom (Open VLD) zich achter het principe van de scheiding der machten verschuilt om niet op te treden terwijl zij de Turnhoutse procureur Jan Poels tot kabinetschef aanstelde…

====

1.3.2007

Klacht bij Comité P

KLACHT BIJ HET COMITÉ P – POLITIE WORDT DOOR POLITICI GECONTROLEERD

Comité P

t.a.v. De Heer Guy Cumps

Ondervoorzitter Comité P

 

Geachte Heer,

Uw referte : K/17805/2007/O/02-kl-14897/2007

Betreft: mijn klachten

Bedankt voor uw antwoord inzake mijn klacht van 23.2.2007 bij het Comité P.

Ik vind het weer typisch voor het Comité P dat men wél kan antwoorden op mijn klacht omtrent een advocaat waarbij men mij terecht zegt dat ik mij tot de Orde van de Advocaten moet wenden terwijl al mijn klachten over het optreden van de politie van Herentals tegenover actievoerder Marcel Vervloesem en in verband met het Herentalse Sp.a-bestuurslid Victor V., na een jaar ‘onderzoek’ in de vuilbak werden gekieperd.

Ik verwijs ondermeer naar:

– mijn klacht bij het Comité P. inzake de twee Herentalse politieagenten die het proces-verbaal van een klacht van een minderjarige en diens vader tegen het Herentalse Sp.a-bestuurslid Victor V. spoorloos deden verdwijnen.

– mijn klacht tegen dezelfde Herentalse politieagenten omdat zij Victor V. nooit terzake hebben ondervraagd.

– mijn klacht tegen deze Herentalse politieagenten omdat omdat zij enkele weken na het opmaken van hun proces-verbaal, de jongen gedurende 8 uren lang ondervroegen en met suggestieve vragen onder druk zetten waardoor zij wisten te bekomen dat de klacht van deze minderjarige tesamen met twee andere klachten van minderjarigen, tegen Marcel Vervloesem kon worden gebruikt.

– mijn klacht tegen dezelfde Herentalse politiagenten omdat die tijdens het zogenaamd onderzoek van het Comité P naar mijn voornoemde klachten, twee huiszoekingen bij Marcel Vervloesem deden omdat zij zogenaamd veronderstelden dat één van de drie jongeren die uit een gesloten instelling was ontvlucht, zich bij Marcel Vervloesem in huis had verscholen.

– mijn klacht omtrent het feit dat de politie van Herentals niets deed met de 30-tal processen-verbaal die ik op 23.10.2006 aan procureur-generaal Dekkers bezorgde en waarin beschreven staat hoe dat Victor V. zedenfeiten met kinderen en minderjarigen pleegde.

Het Comité P. dat door het parlement werd opgericht om de werking van de politiediensten te controleren, zal mijn klachten waarschijnlijk nooit onderzoeken gezien Victor V. na zijn benoeming tot bestuurslid van het OCMW te Herentals (Dienst Jeugdzaken) nu tot lid van de Herentalse politieraad werd benoemd waarvan de Herentalse burgemeester, Sp.a-kamerlid Jan Peeters, de voorzitter is.

De politiediensten worden door de politici gecontroleerd en niet door het Comité P.

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens

Voorzitter VZW Werkgroep Morkhoven

VZW Werkgroep Morkhoven

Faiderstraat 10

1060 Sint-Gillis

Copie: parlementsleden

===

Foto: Marcel Vervloesem met één van zijn geterroriseerde kleinkinderen.

Gina Bernard ontving doodsbedreigingen en werd vermoord

April 30, 2013

Image 

ARCHIEF

De Zwitserse justitie stopt een zaak rond een cd-rom met 10.000 kinderpornofoto’s uit België en Nederland in de doofpot. Deze beschuldiging uit het Internationale Comité voor de Waardigheid van het Kind, nadat de organisatie afgelopen november het schijfje aan justitie had toegespeeld. “Sindsdien is er helemaal niets meer gebeurd.”

De organisatie in Lausanne kreeg de cd-rom begin november via de post uit België. De afzender was de activiste Gina Pardaens, die daags na de zending van het materiaal bij Brussel om het leven kwam bij een auto-ongeval. Volgens Georges Glatz van het Comité voor de Waardigheid van het Kind stuurde Gina Pardaens het materiaal naar Lausanne, omdat zij de Belgische justitie voor geen cent vertrouwde en vreesde voor haar leven.

Ook Zwitserland zou betrokken zijn bij de ‘cd-romaffaire’. “Aanvankelijk linkte justitie de porno-cd aan grote kinderpornoaffaires in België en Nederland, zoals de Zandvoortse kinderpornozaak. Nu zijn er foto’s herkend die bij het meer van Neufchâtel (West-Zwitserland, red.) zijn genomen, waardoor Zwitserland nu ook direct betrokken is.

Ook bevat het schijfje foto’s uit Tsjechië, aldus Glatz in het bezit is van kopieën.

Volgens de organisatie in Lausanne toont de cd-rom aan dat er een veel groter kinderpornonetwerk actief is dan op voorhand aangenomen werd met de zaken in België en Nederland. Ook zouden “bepalde elementen in Brussel”, die Glatz niet verder wil toelichten, druk uitoefenen op Zwitserland om de cd-romaffaire te laten liggen. Glatz: “Justitie weigert elk commentaar, ook aan ons, terwijl de porno-cd-rom bij ons vandaan komt.”

http://www.radicalparty.org/belgium/dutroux/demorgen12019…

====

“IK WEET OOK NIET WAT DIE WORMEN NOG VAN PLAN ZIJN” 

De Morgen, 1 december 1998, blz. 10

Je bent dood. Het onderzoek naar de omstandigheden van je dood is afgerond en leidde tot de conclusie dat stierf in een banaal verkeersongeval. Toch loopt er nog steeds een informatief onderzoek naar de klacht wegens doodsbedreigingen die je vijf dagen voor je dood indiende. Dat is de merkwaardige situatie van kinderrechtenactiviste Gina Pardaens. Zij kwam op 16 november om in een verkeersongeval. Vijf dagen eerder stapte ze met haar klacht naar de rijkswacht van Galmaarden. De vrouw, die als medewerkster betrokken was bij het RTBF-programma Faits Divers en ook deelnam aan onderzoeken van de vzw Morkhoven, knalde met haar wagen tegen een brugpijler en was op slag dood.

‘Tweede telefoonlijn’

De vrouw had kort voor haar dood nog contact met de Brusselse advocaat Laurent Arnauts, die een tijdje later met een inbraak af te rekenen kreeg. Intussen blijkt dat Gina Pardaens tot in de laatste dagen en uren van haar leven in de rotsvaste overtuiging leefde dat haar iets kon overkomen. Haar zoon werd enkele weken voor haar dood van de weg af gereden. In de in het wrak van haar auto teruggevonden handtas zat het nummer van een autoplaat waarover ze zei dat die haar aldoor volgde.

De Morgen kwam in het bezit van de computercorrespondentie die Gina Pardaens net voor haar dood uitwisselde met een chat-vriendin. Daaruit blijkt dat de vrouw zich ernstig zorgen maakte over haar telefoonlijn en dat er bij haar vriendin (die we de fictieve naam Leila gaven) een telefoontje binnenliep van iemand die door de vzw Morkhoven wordt aangewezen als een van de ‘kopstukken’ van het pedofilienetwerk in Temse. Daarover werd op 13 november druk gechat. Dat was twee dagen nadat Gina Pardaens naar de rijkswacht stapte:

“12.54. Lola, heb dringend meer informatie over vreemde telefoon nodig, om te weten of ze jullie in het oog houden of niet. Gisterenavond is er hier ook iets vreemd met de telefoon gebeurd. Ik heb naar storingen gebeld en die spraken van een tweede lijn die ik zou hebben. Toen ik negatief antwoordde, bleken ze zeer verbaasd. Ze komen dinsdag eerstkomende de lijn eens nakijken, maar ze zullen natuurlijk niets vinden van wat ons interesseert. “

Eerder die dag komt er bij Leila een hoogst bizarre e-mail binnen met een tekening van haar eigen huis. Ze stuurt die door naar Gina Pardaens. Wanneer ze de tekening willen bekijken, krijgen de twee vrouwen allebei problemen met hun computer. Om 20.38 uur reageert Gina Pardaens met deze chat:

“Dit kan een test geweest zijn om te zien hoeveel jullie weten, of wat. Meld mij elk dergelijk voorval in ieder geval onmiddellijk, let op het uur, de datum, en eventueel kleine details. Geef ze desnoods valse informatie en hou jullie van kromme haas. Voor mij zijn jullie in elk geval goede vrienden die zich met al dat smerig gedoe niet bezighouden.”

Later op de avond krijgen de vrouwen het e-mailbestand toch geopend en slagen ze erin de afzender te identificeren: “( .. ) is een pedofiel die zowel in de Temse-zaak als in de Zandvoort-zaak een heel belangrijke rol speelde.”

Het chatten gaat nog enkele dagen door, over hetzelfde onderwerp. In de avond van 15 november verstuurt Gina Pardaens nog dit bericht:

“21.56. Leila, ik weet ook niet wat die wormen nog van plan zijn. Ik weet alleen dat je elk klein detail in het oog moet houden en elk abnormaal telefoongesprek moet noteren tot in de details. Hoe weet je dat je gevolgd wordt? je vertrekt, je kijkt rondom jou en wees waakzaam. Let op elk detail en noteer het, zoals nummerplaten of uiterlijkheden. Probeer hen te misleiden. Al dat niet lukt, dan ben je 100 procent zeker. Zo ja, probeer hen te misleiden. Ik ben zeker dat je dat kunt. Je vertrekt, ga ergens binnen en als je buitenkomt moet dezelfde persoon er nog staan, anders is er een andere. Je kan zo een spelletje met hen spelen. Zeker jullie twee. Je kan het hen erg moeilijk maken. Leila, je kan goed tekenen. Probeer van elke persoon een robotfoto te maken.”

Zes uur later gebeurt het verkeersongeval. Vrienden en familieleden van de vrouw stellen zich vragen bij de ‘haast’ waarvan het parket blijk gaf om het onderzoek rond haar ongeval af te ronden. (DDC)

http://www.radicalparty.org/belgium/dutroux/demorgen01129…

PS: Enkele uren voor haar dood telefoneerde Jan Boeykens, voorzitter van de Werkgroep Morkhoven, nog naar Gina Pardaens in verband met de maandenlange telefoonproblemen die zij had.  Gina Pardaens had hiervoor weliswaar Belgacom gecontacteerd maar die konden het probleem niet oplossen.  Ook de plaatsing van een Zöllertoestel om te weten wie haar anoniem opbelde en bedreigde bleek onmogelijk.

Jan Boeykens moest het gesprek met Gina Pardaens echter afbreken vanwege een geluid op de telefoonlijn dat ieder verder gesprek onmogelijk maakte (de geluidsstoringen kwamen overéén met de telefonische geluidsstoringen bij de acties van de Werkgroep Morkhoven).

Jan Boeykens probeerde Gina Pardaens diezelfde avond nog een fax te zenden.  Het betrof hier een antwoord van justitieminister Stefaan De Clerck in verband met de telefoon en andere problemen die ook de vzw Werkgroep Morkhoven ondervond.  Het faxbericht naar Gina Pardaens werd echter geblokkeerd alhoewel het faxen van deze brief naar Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven geen probleem bleek.

Na de dood van Gina Pardaens legde Jan Boeykens een verklaring af bij de rijkswacht.  Hij vernam echter niets meer van zijn afgelegde verklaring.  De vraag is of er wel een onderzoek gevoerd werd naar de meer dan toevallige dood van Gina Pardaens.  Merkwaardig in dit verband is dat Gina Pardaens enkele maanden voor haar dood op een, naar eigen zeggen, ‘erg intimiderende wijze’ gedurende 3 uren lang door justitie werd verhoord inzake de verdwijning van de Duitse jongen Manuel Schadwald waarnaar zij met Marcel Vervloesem onderzoek voerde.  Na haar dood werd er in de Belgische pers (en door de Belgische justitie) met geen woord meer over de zaak Manuel Schadwald gerept.

Morkhovenvoorzitter Jan Boeykens vindt dat de dood van Gina Pardaens niet losgekoppeld kan worden van de door de Hoge Raad voor de Justitie erkende verdwijningen van de ontlastende documenten uit het strafdossier van Marcel Vervloesem en van de 7 kinderpornocdroms Zandvoort op de gerechtshoven te Turnhout en te Antwerpen.  Hij vindt het vreemd dat er ook geen onderzoek werd gevoerd naar de 30 processen verbaal waarin de halfbroer/aanklager van Marcel Vervloesem omtrent zedenfeiten met kinderen en minderjarigen wordt genoemd.  Het valt hem op dat de Psycho Sociale Dienst van de gevangenis van Brugge, heel wat belangrijke documenten en alle medische gegevens aan het dossier van Marcel Vervloesem dat voor de strafuitvoeringsrechtbank is bedoeld, ‘vergat toe te voegen’ en een éénzijdig rapport opmaakte dat ondermeer gebaseerd was op de oude klachten van Vervloesem’s halfbroer waarvoor Marcel Vervloesem werd vrijgesproken. 

Hij vroeg Minister De Clerck om al deze zaken te laten onderzoeken maar De Clerck zweeg deze zaken dood en liet, tegen beter weten in, Marcel Vervloesem in de gevangenis wegkwijnen. De Minister blokkeerde ook de uitvoeringsbesluiten van de artikels 72 e.v. van de strafuitvoeringswet (voorlopige vrijheid op basis van medische gronden) en liet de Centrale Toezichtsraad van het Gevangeniswezen geen werk maken van het onderzoek naar de detentieomstandigheden van Marcel Vervloesem alhoewel hij dit in zijn brief van 25 maart 2009 aan Marcel Vervloesem beloofde.

De voorlopige in vrijheidsstelling van zwaar zieke gevangenen en mensen die reeds jaren in voorhechtenis zitten, zou anders een mogelijkheid zijn om de gevangenisbevolking te verminderen.   De Minister die steeds over ‘management’ spreekt, zou de Belgische Staat de kostelijke uitgaven voor de huur van een gevangenis in Nederland, op die manier tevens kunnen besparen.

Doofpotoperatie kinderpornozaak Zandvoort

April 30, 2013

Image

Pornobestrijder ‘dader’

Vervloesem aangeklaagd na misbruik

Door een onzer redacteuren

ROTTERDAM, 14 FEBR 2001

Marcel Vervloesem, woordvoerder van de Belgische pressiegroep tegen kinderpornografie Morkhoven, wordt door justitie in Turnhout gedagvaard op verdenking van seksueel misbruik van negen kinderen.

Vervloesem kreeg in 1998 wereldwijd bekendheid als de man die de ‘Zandvoortse kinderporno-affaire’ aan het rollen bracht. Negen nu volwassen mannen, onder wie een broer van Vervloesem, dienden een aanklacht tegen hem in. Het misbruik door Vervloesem vond volgens hen plaats tussen 1979 en 1996. De advocaat van vier van hen, M. Francken, bevestigde vanmorgen dat Vervloesem op 18 april moet voorkomen, zoals De Gazet van Antwerpen vandaag bericht: “De aanklacht is aanranding van de eerbaarheid en verkrachting”.

Vervloesem speelde in 1998 computerdiskettes waarop gruwelijk misbruik van jonge kinderen was te zien door aan het televisieprogramma Nova, dat daarvan beelden uitzond. Volgens Vervloesem waren de diskettes afkomstig van de in Zandvoort woonachtige Gerry Ulrich, die kort daarvoor in Italië was vermoord door zijn schandknaap Robby van der P..

Vervloesem vertelde de internationale pers dat Ulrich vanuit Zandvoort via internet een wereldwijd kinderpornonetwerk bestierde, waarin ‘tienduizenden’ beelden van het hardste soort voor grof geld werden verhandeld. Volgens Vervloesem misbruikte Ulrich zelf ook kinderen en onderhield hij contacten met de beruchtste pedosekuelen uit België, Duitsland en Engeland.

Na een grootschalig onderzoek door het openbaar ministerie in Haarlem bleef in 1999 weinig van Vervloesems beschuldigingen over. Nooit is bewezen dat zijn diskettes van Ulrich kwamen. Ulrich bleek een ‘hobbyist’ te zijn die kinderpornografie ruilde. Voorjaar 1999 werden 31 personen aangehouden die afbeeldingen van Ulrichs bulletin board op internet hadden gekopieerd. Geen duizenden maar ‘slechts’ 715 afbeeldingen van tieners bevatte de collectie-Ulrich.

Justitie in Turnhout bevestigde vanmorgen dat Vervloesem nu in twee zaken wordt gedagvaard. Vorig jaar is al aangekondigd hij wordt vervolgd voor de verspreiding van kinderpornografie.

http://retro.nrc.nl/W2/Nieuws/2001/02/14/Med/02.html