Archive for February, 2013

Staatsveiligheid

February 22, 2013
Image
‘Zo’n schadelijke software communiceert vervolgens met een command and control centre ergens op het internet. Ze kunnen aan je mails, bestanden, paswoorden. Elke toetsaanslag kan geregistreerd worden, daar hebben we voorbeelden van gevonden. We hebben ook al ontdekt hoe sommige pc’s tot microfoons omgevormd werden. Bovendien gaat het zover dat die malware automatisch geüpdated wordt.’
—-
CYBERVEILIGHEID

Inlichtingendienst zkt. hackers

20 november 2012

De regering-Di Rupo werkt een beleid rond cyberveiligheid uit. Op een studiedag in de Koninklijke Militaire School (19/11) lichtten de geheime diensten en het kabinet van de premier alvast een tipje van de sluier: in 2013 wordt een coördinatiecentrum rond cyberveiligheid opgezet.

In 1995 –zeventien jaar geleden– vestigde het Comité I (dat in opdracht van het parlement de Belgische inlichtingendiensten controleert) voor het eerst de aandacht op het belang om informatiesystemen te beveiligen. Een Witboek voor een nationaal beleid van de informatieveiligheid uit 2007 ten spijt bleef het wachten op een globaal federaal beleid inzake informatieveiligheid. Nu lijkt er eindelijk schot in de zaak te komen.

‘Belangrijk is dat we momenteel voorbij de kritische drempel van awareness zijn’, zegt generaal-majoor Eddy Testelmans, het nieuwe hoofd van de militaire inlichtingendienst ADIV. ‘Het besef is doorgedrongen dat de cyberdreiging een reëel risico is dat te groot dreigt te worden als we nu niet handelen. Die houding is nu aanwezig bij de verschillende spelers: de ADIV, de Staatsveiligheid, het kabinet van de premier en andere partijen. Ik hoop dat ook de industrie gaat volgen.’

Zorgen dat de mayonaise pakt

Pascal Petry, sinds december 2011 veiligheidsadviseur van premier Elio Di Rupo (PS), kondigde op de studiedag de oprichting aan van een coördinatiecentrum rond cyberveiligheid. Een twintigtal experts onder leiding van een directeur zal de coördinatie verzorgen tussen de verschillende overheidsdiensten die nu reeds rond cyberfenomenen werken, waaronder de ADIV en de Staatsveiligheid. Wel moet er nog een politiek akkoord over komen –de onderhandelingen zijn voor 2012 voorzien– en een budget worden opgesteld. Eén discussiepunt is waar de fysieke capaciteit van het centrum –personeel, hard- en software– ondergebracht zal worden.

De voorbije jaren heeft de Belgische overheid reeds de internetbrandweer CERT.be en het expertisecentrum B-Ccentre in het leven geroepen. Nu komt er wéér een speler bij? Petry: ‘Ieder houdt zich met een deelaspect van de cyberdreiging bezig. Soms moet je ervoor zorgen dat de mayonaise beter pakt, dat is de taak van het nieuwe coördinatiecentrum. Ik zeg niet dat al de verschillende spelers momenteel niet goed samenwerken, maar het is een kwestie van afstemmen: wie doet wat?’

In het regeerakkoord van Di Rupo I was al aangekondigd dat België een cyberstrategie gaat ontwikkelen. Petry: ‘Het BELNIS-platform, waarin experten van verschillende FOD’s zetelen, heeft een aanzet gegeven voor zo’n Belgische cyberveiligheidstrategie.’

Drie doelstellingen staan daarbij centraal. ‘Er moet een cyberruimte komen die de individuele burgerrechten garandeert; de kritische infrastructuur moet beschermd worden; en we gaan onze eigen capaciteiten verder ontwikkelen om incidenten aan te pakken’, aldus Petry. ‘Belnis heeft een gids opgesteld over het beheer van cyberindicenten. Die wordt eerstdaags voorgesteld.’

Aanvallen tegen de Belgische overheid

Ook Defensie heeft een ontwerp voor een eigen cyberstrategie op papier gezet. ‘Deze week ga ik ze presenteren aan een aantal generaals’, zegt Luitenant-kolonel Miguel De Bruycker, hoofd informatieveiligheid bij de ADIV. ‘Daarna gaat het verder naar boven; minister De Crem moet nog groen licht geven.’

Het ontwerp gaat uit van drie luiken. De Bruycker: ‘In de eerste plaats moet cyber intelligence ons toelaten de cyberdreiging in te schatten. Wat zijn de mogelijkheden en intenties van potentiële tegenstanders?’

‘Het tweede luik slaat op cyberdefensie, de bescherming van onze netwerken.’ De ADIV analyseert ‘zeer frequent’ cyberaanvallen op Belgische overheidsdiensten. De Bruycker: ‘Deze ochtend nog hebben we een analyse gedaan van een heel gerichte aanval tegen een Belgische overheidsdienst. In de bijlage van een e-mail zat malware.’

‘Zo’n schadelijke software communiceert vervolgens met een command and control centre ergens op het internet. Ze kunnen aan je mails, bestanden, paswoorden. Elke toetsaanslag kan geregistreerd worden, daar hebben we voorbeelden van gevonden. We hebben ook al ontdekt hoe sommige pc’s tot microfoons omgevormd werden. Bovendien gaat het zover dat die malware automatisch geüpdated wordt.’

Zelf cyberaanvallen lanceren

Een derde luik in de ontwerp-cyberstrategie van Defensie slaat op een eigen offensieve cybercapaciteit. In mensentaal: zelf cyberaanvallen lanceren. De Bruycker: ‘De tegenpartij heeft natuurlijk ook kwetsbaarheden. Op een bepaald moment kan het militair gezien interessant zijn om tijdens operaties die kwetsbaarheden te gaan uitbuiten. Dat is de theorie. In de praktijk ligt daar niet de onze prioriteit. We gaan eerst de opportuniteit bestuderen.’

Generaal-majoor Testelmans somde op de studiedag een aantal argumenten op om zo’n offensieve cybercapaciteit te ontwikkelen: ‘Afschrikking is maar een daarvan. De cyberruimte is een nieuwe dimensie in het moderne oorlogsvoeren. Via offensieve acties kan je meer te weten komen over je tegenstander. En bovendien is het een kwestie van efficiëntie: twintig Joint Strike Fighters kosten vijf miljard euro, terwijl een trefzeker cyberwapen een miljard euro kost.’

Wettelijk kan de BIM-wet van 2010 (die de Belgische inlichtingendiensten bijzondere inlichtingenmethoden toekent) mogelijk een basis vormen voor zo’n offensieve cybercapaciteit. Testelmans: ‘Anderzijds moet er natuurlijk wel een evenwicht blijven tussen defensieve en offensieve capaciteit. Het kan immers leiden tot een cyberwapenwedloop die nog moeilijk te controleren valt.’

Hackers gezocht

Volgens De Bruycker werkt momenteel binnen de ADIV zowat een dozijn cyberspecialisten in de technische cybercel. Gekwalificeerd personeel vinden is geen sinecure. Testelmans pleitte dan ook voor meer specifieke opleidingen inzake cyberveiligheid. Testelmans: ‘Onze scholen moeten meer mensen afleveren die gespecialiseerd zijn in het veld van cybersecurity. We hebben getraind en gemotiveerd personeel nodig, en we moeten hen kunnen houden. Waarom niet in de hackersgemeenschap rekruteren? Hackers hebben niet altijd slechte bedoelingen.’

De ADIV speelt met het idee om in 2013 een heuse wedstrijd voor hackers te organiseren. De Bruycker: ‘Capture the flag, de klassieker. Wij plaatsen een of meerdere vlaggen op een informatiesysteem en dan is de vraag welke hackers in staat zijn die vlaggen als eerste te stelen.’

Klacht indienen

De voorbije jaren zijn de e-mails van een aantal Europese toppolitici met kantoor in Brussel door onbekende hackers onderschept: Europees president Herman Van Rompuy, antiterrorisme-coördinator Gilles De Kerchove en toenmalig Hoog Vertegenwoordiger voor Buitenlandbeleid Javier Solana. In maart 2011 waren de Europese Commissie en de Europese Dienst voor Extern Optreden het mikpunt van een cyberaanval.

Opmerkelijk, aldus Luc Beirens van de Computer Crime Unit van de Federale Politie, is dat de Europese Unie over die incidenten géén officiële klacht heeft ingediend. Beirens: ‘Nul dossiers van de EU zijn bij de politie aangemeld. Uitgerekend de EU komt af met een richtlijn over de plicht om datalekken mee te delen. Dat degene die het oplegt dan zelf ook maar het goede voorbeeld geeft.’

De ADIV herkent het probleem. De Bruycker: ‘Ik heb al eens meegemaakt dat een grote internationale organisatie een cyberprobleem had en graag steun had gekregen van de Computer Crime Unit. Maar niemand van de organisatie durfde klacht neerleggen. Na drie weken heeft men dan maar besloten om zelf het probleem op te lossen.’

Meldingsplicht

‘De verplichting om veiligheidsincidenten rond cyberveiligheid te melden is aan de orde van de dag’, zegt ook Alain Winants, adminstrateur-generaal van de Staatsveiligheid.

‘Een van de uitdagingen is dat een meldingsplicht zou kunnen leiden tot een stortvloed van meldingen die niet meer beheersbaar is. De ervaring van de Computer Crime Unit met E-Cops is terzake zeer leerrijk. E-Cops was opgezet opdat burgers op een eenvoudige wijze gevallen als cybercrime zouden kunnen melden via een website. In de praktijk stelde men echter vast dat de Computer Crime Unit overstelpt werd met aangiftes die eigenlijk niets te maken hadden met cybercrime en die via andere kanalen hadden moeten gemeld worden.’

Een tweede uitdaging in verband met de meldingsplicht is volgens Winants de anonimiteit van de aangifte. ‘Het moet mogelijk zijn in sommige omstandigheden, en als er gevaar is voor de openbare veiligheid, aan de meldingsplicht op anonieme wijze te kunnen voldoen. Een publieke melding kan gevolgen hebben voor het slachtoffer. Met name bedrijven zijn zeer gevoelig voor mogelijke imagoschade of economische gevolgen van een publieke melding van een cyberaanval of het bestaan van een gerechtelijk onderzoek dat daaruit voortvloeit. Ik denk dat de Veiligheid van de Staat hier een een toegevoegde waarde kan bieden. Inlichtingendiensten hebben immers ervaring met geheimhouding en met het garanderen van anonimiteit.’

De studiedag “Cyberthreats, cyberdefense, cyberwar: Pearl Harbor or a death of a thousand cuts” vond plaats op 19 november in de KMS in Brussel en is georganiseerd door het Belgian Intelligence Studies Centre (BISC).

http://www.mo.be/artikel/inlichtingendienst-zkt-hackers

Auteur: Kristof Clerix
Advertisements

Sarkozy ridderde topman Belgische staatsveiligheid…

February 22, 2013

Image

Op 10/11/11 wist de genaamde vsv van het persagentschap Belga te melden dat de Franse president Nicolas Sarkozy de administrateur-generaal van de Belgische Staatsveiligheid Alain Winants, tot Ridder van het Légion d’Honneur van de Franse Republiek benoemde.

Winants was natuurlijk tot over zijn oren verheugd over de eer die hem te beurt viel. “Dit is een persoonlijke en collectieve eer. Ik beschouw dit inderdaad niet alleen als de erkenning van onze uitstekende relaties met de Franse inlichtingendiensten, maar ook als een teken van waardering van het professionalisme van de Veiligheid van de Staat”, aldus Winants.

De eretekens werden hem in de loop van december 2011 in een verzegelde kartonnen doos op de Franse ambassade in Brussel overhandigd.

Het is een Staatsgeheim voor welke diensten Winants en zijn diensten beloond werden.

http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/1346411/2011/11/10/Sarkozy-riddert-topman-Belgische-staatsveiligheid.dhtml

België: Wat zijn inlichtingen- en veiligheidsdiensten?

February 17, 2013

Image

In België zijn er slechts twee inlichtingen- en veiligheidsdiensten. De Veiligheid van de Staat is de burgerlijke inlichtingendienst. De dienst hangt voornamelijk af van de minister van Justitie. Soms handelt hij evenwel onder het gezag van de minister van Binnenlandse zaken. De Algemene Dienst inlichting en veiligheid van de Krijgsmacht is de militaire inlichtingendienst. Hij valt onder de bevoegdheid van de minister van Landsverdediging.

Beide inlichtingendiensten worden ook aangestuurd door het Ministerieel Comité voor inlichtingen en veiligheid. Dit is een politiek orgaan dat het inlichtingenbeleid bepaalt. Het geeft advies over politieke en legislatieve initiatieven op het vlak van inlichtingen en veiligheid. Momenteel maken de Eerste Minister, de Minister van Buitenlandse Zaken, de Minister van Justitie, de Minister van Landsverdediging, de Minister van Binnenlandse Zaken en de Vice-Eerste  Minister en Minister van Economie deel uit van dit Comité. De beslissingen van dit Comité worden uitgevoerd door het College voor inlichtingen en veiligheid.

De Veiligheid van de Staat [www.staatsveiligheid.belgium.be]

De Veiligheid van de Staat heeft verschillende opdrachten. De meest gekende is ongetwijfeld het inwinnen en analyseren van informatie waaruit een bedreiging voor het voortbestaan van onze democratische rechts- en welvaartsstaat blijkt en hierover de regering informeren. Maar de dienst staat daarnaast ook in voor de bescherming van hoogwaardigheidsbekleders en het voeren van veiligheidsscreenings naar personen die geheime documenten moeten inzien, bepaalde plaatsen willen betreden of gevoelige functies willen bekleden. De Veiligheid van de Staat kan ook medewerking of technische bijstand verlenen in het kader van een gerechtelijk onderzoek (bijvoorbeeld in terrorismedossiers).

Bron: Vast Comité van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten:

http://www.comiteri.be/index.php?option=com_content&task=view&id=53&Itemid=53&phpMyAdmin=97

Kabinetschef minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet: Cédric Visart de Bocarmé

February 17, 2013

Image

9/8/12 − Bron: belga.be

Cédric Visart de Bocarmé verlaat nu al kabinet Milquet

Cédric Visart de Bocarmé, een van de drie kabinetschefs van minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet, keert terug naar de magistratuur. Eind deze maand verlaat hij het kabinet van de minister, meldt de Franstalige krant L’Avenir vandaag.

De gewezen procureur-generaal van Luik maakte nog maar sinds januari deel uit van het kabinet-Milquet. Zijn benoeming leidde toen tot heel wat kritiek, omdat die inging tegen een aanbeveling van de Hoge Raad voor de Justitie (HRJ). De HRJ is immers gekant tegen de detachering van leden van het openbaar ministerie naar kabinetten buiten dat van Justitie.

“Mijn functie bij het kabinet van minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet was tijdelijk, dat heb ik van bij het begin duidelijk gemaakt”, zegt Cédric Visart de Bocarmé, een van de drie kabinetschefs van Milquet, in een reactie op zijn vertrek.

Magistratuur

“Ik ben 59 jaar, als ik nog enkele functies binnen de magistratuur wil bekleden, moet ik dat nu doen, voor het te laat is. Ik beschouw mijn tweede politieke ervaring als een positieve periode, maar ik ben een man van de magistratuur”, zegt de ontslagnemende kabinetschef.

Visart de Bocarmé ontkent niet dat het advies van de HRJ een invloed heeft gehad. “Ik kan die aanbeveling niet negeren zonder gevolgen voor mijn verdere carrière te riskeren. Desalniettemin denk ik nog steeds dat een magistraat nuttig kan zijn bij Binnenlandse Zaken.”

http://www.demorgen.be/dm/nl/5036/Wetstraat/article/detail/1483235/2012/08/09/Cedric-Visart-de-Bocarme-verlaat-nu-al-kabinet-Milquet.dhtml

Dossier Dutroux: faux scandale pour cacher un vrai scandale

February 16, 2013

Image

Un montage médiatique fait scandale sur la publication d’une synthèse de procès-verbaux du dossier Dutroux  publié  le 17 avril 2009 sur Wikileaks pour couvrir  la révélation récente par la presse hollandaise du vrai scandale que la justice belge a caché durant 15 ans. Dutroux avait été  libéré alors que les magistrats étaient en possession d’une cassette vidéo filmée par son épouse où il viole une enfant. Elle le filme également à faire la publicité d’une cache dans la cave du couple, où ils séquestraient deux petites filles.

Soudain, le dossier Dutroux, serait « toujours à l’instruction », selon Mr Visart de Bocarmé, procureur général de Liège, qui juge sa publication illégale, avec près d’un an et demi de retard.  On ne pourrait exposer les personnes « diffamées » par Dutroux, explique le Procureur !La presse hollandaise a révélé ce que la presse et la justice belges ont caché durant quinze ans : les magistrats avaient libéré Dutroux, en dépit de la preuve filmée que sa femme et lui continuaient à enlever de jeunes filles dans un but de production de films pédopornographiques, alors qu’ils étaient en libération conditionnelle suite à une condamnation pour des faits identiques sur cinq jeunes filles.

Techniquement, il n’y a rien d’illégal à révéler les propos tenus par Dutroux, qui a été condamné pour ses crimes et est incarcéré depuis quinze ans.  Si Dutroux a diffamé quiconque, ces diffamations devaient être exposées au peuple au nom duquel les magistrats se prononcent, pour blanchir les personnes exposées. Cela n’a pas été fait.
La justice a classé toutes les pièces prouvant l’existence d’un réseau de producteurs de films de crimes réels dans un « dossier bis », pour prévenir que Dutroux ne doive être jugé en qualité d’ex-enfant prostitué, qui a ensuite travaillé pour un réseau exposé par l’ONG Morkhoven depuis 1988. Le « dossier bis » a ensuite été objet d’un non-lieu en mai 2010.  L’affaire est techniquement close.
La vérité est que les magistrats peuvent dire n’importe quoi, classer les pièces principales d’un dossier dans d’autres dossiers et même les voler des pièces pour prétendre ne pas devoir les juger. Ils peuvent prendre des dictées du ministère de la justice, refuser accès d’un dossier à une personne qui demande justice et ordonner le meurtre de témoins par des fausses erreurs judiciaires. Ils sont assistés par une presse corrompue et répugnante, qui opère selon les modalités de la machine de propagande hitlérienne, sans aucune limite. En outre, ils sont soutenus par l’UE, qui prétend devenir la plus grande puissance de monde en couvrant toutes les saloperies par des altérations de la vérité et des fausses erreurs administratives.
Le fichier PDF des 1235 pages du dossier Dutroux est en ligne depuis le 17 avril 1997 à l’adresse suivante: http://file.wikileaks.org/file/dutroux-dossier-summary-2005.pdf
Suivez la comédie média/judiciaire
1.235 pages du dossier Dutroux disponibles sur Wikileaks
mardi 24 août 2010 – AFP
La synthèse des procès-verbaux d’audition réalisés dans le cadre de l’enquête est désormais disponible sur le site d’information Wikileaks. La pratique serait illégale.
Ce document de 1.235 pages, rédigé par les enquêteurs à l’intention du juge d’instruction dans la perspective du procès du pédophile en 2004, figure sur Wikileaks, a relevé le groupe de presse régional Sud Presse.
Wikileaks a connu une notoriété subite et provoqué la fureur du Pentagone en rendant publics en juillet 77.000documents militaires confidentiels sur la guerre en Afghanistan.
Le document publié par Wikileaks sur l’affaire Dutroux résume les auditions du pédophile par la police après son arrestation en août 1996. Il y avoue notamment avoir enlevé des jeunes filles, qu’il reconnaît, pour certaines d’entrées, avoir violées.
Lors du procès de 2004 devant la cour d’assises d’Arlon, certains des faits de moeurs relatés dans le document avaient été évoqués au cours d’audiences à huis clos.
Les pages mises en lignes contiennent également les auditions d’autres personnes clés de l’affaire, ainsi que le relevé des objets recensés par les policiers lors de perquisitions au domicile du pédophile ou de ses proches, ainsi que de nombreux numéros de téléphone, relevés bancaires et adresses des protagonistes du dossier ou dont les noms avaient à l’époque été cités.
« Une mise en ligne illégale »
La mise sur internet du dossier Dutroux est une « publication malheureuse parce que les documents publiés viennent d’un dossier à l’instruction qui est toujours couvert par le secret d’instruction », commentait mardi le procureur général de Liège, Cédric Visart de Bocarmé, cité par la RTBF. Suzanne Hage, spécialiste du droit contactée par RTL-TVI, estime même que cette mise en ligne est « totalement illégale dans la mesure où le dossier Dutroux, depuis la clôture de la cour d’assises, n’est pas encore tombé dans le domaine public. » « Ce sont des infos vraies, fausses, très disparates qui mettent en cause une série de gens qui n’ont parfois rien à se reprocher, qui ont simplement été cités dans une enquête, qui se voient ainsi exposés, peut-être au mépris public sur internet, alors qu’en réalité, ces éléments doivent rester secrets dans un dossier judiciaire », explique le procureur général.
Le père de l’une des victimes de Marc Dutroux, Jean-Denis Lejeune, a déploré la « mise sur la place publique » de ces éléments du dossier, estimant que « ce n’est pas une démarche normale. » Marc Dutroux a été condamné en juin 2004 à la perpétuité pour l’enlèvement et le viol de six fillettes et adolescentes belges, pour la mort de quatre d’entre elles, et pour l’assassinat d’un complice.

Un montage médiatique fait scandale sur la publication d’une synthèse de procès-verbaux du dossier Dutroux  publié  le 17 avril 2009 sur Wikileaks pour couvrir  la révélation récente par la presse hollandaise du vrai scandale que la justice belge a caché durant 15 ans. Dutroux avait été  libéré alors que les magistrats étaient en possession d’une cassette vidéo filmée par son épouse où il viole une enfant. Elle le filme également à faire la publicité d’une cache dans la cave du couple, où ils séquestraient deux petites filles.

Soudain, le dossier Dutroux, serait « toujours à l’instruction », selon Mr Visart de Bocarmé, procureur général de Liège, qui juge sa publication illégale, avec près d’un an et demi de retard.  On ne pourrait exposer les personnes « diffamées » par Dutroux, explique le Procureur ! La presse hollandaise a révélé ce que la presse et la justice belges ont caché durant quinze ans : les magistrats avaient libéré Dutroux, en dépit de la preuve filmée que sa femme et lui continuaient à enlever de jeunes filles dans un but de production de films pédopornographiques, alors qu’ils étaient en libération conditionnelle suite à une condamnation pour des faits identiques sur cinq jeunes filles.

Techniquement, il n’y a rien d’illégal à révéler les propos tenus par Dutroux, qui a été condamné pour ses crimes et est incarcéré depuis quinze ans.  Si Dutroux a diffamé quiconque, ces diffamations devaient être exposées au peuple au nom duquel les magistrats se prononcent, pour blanchir les personnes exposées. Cela n’a pas été fait.

La justice a classé toutes les pièces prouvant l’existence d’un réseau de producteurs de films de crimes réels dans un « dossier bis », pour prévenir que Dutroux ne doive être jugé en qualité d’ex-enfant prostitué, qui a ensuite travaillé pour un réseau exposé par l’ONG Morkhoven depuis 1988. Le « dossier bis » a ensuite été objet d’un non-lieu en mai 2010.  L’affaire est techniquement close.

La vérité est que les magistrats peuvent dire n’importe quoi, classer les pièces principales d’un dossier dans d’autres dossiers et même voler des pièces pour prétendre ne pas devoir les juger. Ils peuvent prendre des dictées du ministère de la justice, refuser l’accès d’un dossier à une personne qui demande justice et ordonner le meurtre de témoins par des fausses erreurs judiciaires. Ils sont assistés par une presse corrompue et répugnante, qui opère selon les modalités de la machine de propagande hitlérienne, sans aucune limite. En outre, ils sont soutenus par l’UE, qui prétend devenir la plus grande puissance de monde en couvrant toutes les saloperies par des altérations de la vérité et des fausses erreurs administratives.

Le fichier PDF des 1235 pages du dossier Dutroux est en ligne depuis le 17 avril 2009 à l’adresse suivante: http://file.wikileaks.org/file/dutroux-dossier-summary-2005.pdf

ou ici : http://www.scribd.com/doc/40344375/Dutroux-Dossier-Summary-2005

Suivez la comédie média/judiciaire:

1.235 pages du dossier Dutroux disponibles sur Wikileaks

mardi 24 août 2010 – AFP

La synthèse des procès-verbaux d’audition réalisés dans le cadre de l’enquête est désormais disponible sur le site d’information Wikileaks. La pratique serait illégale.

Ce document de 1.235 pages, rédigé par les enquêteurs à l’intention du juge d’instruction dans la perspective du procès du pédophile en 2004, figure sur Wikileaks, a relevé le groupe de presse régional Sud Presse.

Wikileaks a connu une notoriété subite et provoqué la fureur du Pentagone en rendant publics en juillet 77.000documents militaires confidentiels sur la guerre en Afghanistan.

Le document publié par Wikileaks sur l’affaire Dutroux résume les auditions du pédophile par la police après son arrestation en août 1996. Il y avoue notamment avoir enlevé des jeunes filles, qu’il reconnaît, pour certaines d’entrées, avoir violées.

Lors du procès de 2004 devant la cour d’assises d’Arlon, certains des faits de moeurs relatés dans le document avaient été évoqués au cours d’audiences à huis clos.

Les pages mises en lignes contiennent également les auditions d’autres personnes clés de l’affaire, ainsi que le relevé des objets recensés par les policiers lors de perquisitions au domicile du pédophile ou de ses proches, ainsi que de nombreux numéros de téléphone, relevés bancaires et adresses des protagonistes du dossier ou dont les noms avaient à l’époque été cités.

« Une mise en ligne illégale »

La mise sur internet du dossier Dutroux est une « publication malheureuse parce que les documents publiés viennent d’un dossier à l’instruction qui est toujours couvert par le secret d’instruction », commentait mardi le procureur général de Liège, Cédric Visart de Bocarmé, cité par la RTBF. Suzanne Hage, spécialiste du droit contactée par RTL-TVI, estime même que cette mise en ligne est « totalement illégale dans la mesure où le dossier Dutroux, depuis la clôture de la cour d’assises, n’est pas encore tombé dans le domaine public. » « Ce sont des infos vraies, fausses, très disparates qui mettent en cause une série de gens qui n’ont parfois rien à se reprocher, qui ont simplement été cités dans une enquête, qui se voient ainsi exposés, peut-être au mépris public sur internet, alors qu’en réalité, ces éléments doivent rester secrets dans un dossier judiciaire », explique le procureur général.

Le père de l’une des victimes de Marc Dutroux, Jean-Denis Lejeune, a déploré la « mise sur la place publique » de ces éléments du dossier, estimant que « ce n’est pas une démarche normale. »Marc Dutroux a été condamné en juin 2004 à la perpétuité pour l’enlèvement et le viol de six fillettes et adolescentes belges, pour la mort de quatre d’entre elles, et pour l’assassinat d’un complice.

——————————-

Plus d’informations sur :

http://reseaux-belges.droitfondamental.eu/wordpress/

Mots-clefs : 

source : Droit Fondamental EU, le 25/08/2010

Website Nieuws: Britse Hooggerechtshof

February 15, 2013

Image

“Websites aansprakelijk voor lasterlijke reacties”

15/2/13 – Bron: financial times

Het vonnis lijkt slecht nieuws voor internetbedrijven en websites, die altijd hebben aangevoerd dat ze als ‘uitgever’ niet rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor de gebruikersinput op hun sites.
Websites kunnen juridisch ter verantwoording worden geroepen voor lasterlijke reacties die erop geplaatst worden. Dat blijkt uit een vonnis van het Britse Hooggerechtshof waarover de Britse zakenkrant The Financial Times bericht. Google werd er aansprakelijk gesteld voor een aantal commentaren op een blog die gehost was op het eigen Blogger-platform.

Voor elke internetondernemer geldt in elk geval de volgende stelregel: hoe meer controle je wil behouden als objectieve online tussenpersoon, hoe groter je aansprakelijkheid voor ‘foute’ content van derden.
ICT-jurist Matthias Dobbelaere
Het vonnis van het High Court viel in een beroepszaak over 8 lasterlijke commentaren die in april 2011 waren geplaatst op de weblog ‘London Muslim’. Die was gecreëerd op en gehost door het gratis blogplatform van Google, Blogger. De reacties werden pas in augustus van 2011 verwijderd nadat een lezer van het blog erover een klacht had ingediend bij Google.

In het oorspronkelijke vonnis werd Google niet verantwoordelijk gesteld voor de reacties. In de zaak in beroep ziet het Britse Hooggerechtshof dat toch enigszins anders. De rechters vinden het “op z’n minst argumenteerbaar dat Google op een bepaald moment na de melding toch aansprakelijk werd voor de aanhoudende publicatie van het materiaal”.

Actiever controleren
Een door de Financial Times geciteerde advocaat ziet in het vonnis slecht nieuws voor internetbedrijven en websites, die altijd hebben aangevoerd dat ze als ‘uitgever’ niet rechtstreeks verantwoordelijk zijn voor de gebruikersinput op hun sites. Erg veel internetbedrijven werken met inhoud die afkomstig is van gebruikers. Het vonnis zou betekenen dat ze die informatie van derden dus veel actiever moeten gaan controleren.

Matthias Dobbelaere van juridisch ICT-advieskantoor MyLex bevestigt ons dat dat principe van de ‘objectieve online tussenpersoon’ al een paar jaar aan het wankelen is. “Recent bleek nog dat eBay aansprakelijk is voor namaak, tenminste na kennisgeving, ondanks het betoog van de veilingsite dat ze niks met de inhoud te maken had.”

In België is volgens Dobbelaere de ‘notice-and-takedown’-praktijk sterk verankerd. “Een website of webshop is hier pas aansprakelijk na kennisgeving door de klagende partij. Je kan geen actieve controle eisen van de online uitbater, tenzij de uitbater kan verwachten dat er gevoelige data of identiteitsgegevens worden gedeeld.”

http://www.demorgen.be/dm/nl/5403/Internet/article/detail/1580093/2013/02/15/Websites-aansprakelijk-voor-lasterlijke-reacties.dhtml

Fouad Belkacem: enkelband

February 15, 2013

Image

15/2/13  − Bron: belga.be

Fouad Belkacem, de woordvoerder van het ontbonden Sharia4Belgium, heeft de gevangenis van Antwerpen verlaten. Hij mag de rest van zijn straf uitzitten met een elektronische enkelband, meldt de krant Het Laatste Nieuws.

De 30-jarige Belkacem zat acht maanden in de cel. Hij werd in juni vorig jaar opgepakt na het nikab-incident in Sint-Jans-Molenbeek. In november kreeg hij daarvoor zes maanden cel voor het aanzetten tot haat, geweld en discriminatie tegen niet-moslims. Hij had ook nog twee andere straffen van zes maanden achter zijn naam staan voor racisme en weerspannigheid. Hij kon tot eind november dit jaar in de cel blijven.

Een aanvraag tot voorwaardelijke vrijlating werd in december afgewezen. “Maar de aanvraag voor een elektronische enkelband is wel aanvaard”, zegt Laurent Sempot van het Gevangeniswezen. “Dat betekent dat hij zijn straf verder uitvoert, maar niet in de gevangenis. Er zijn wel voorwaarden aan verbonden: Belkacem mag geen sociale onrust stoken, want net daarvoor is hij veroordeeld. Hij mag onder andere geen contact hebben met de media. Anders kan hij terug in de gevangenis belanden.”

“Men wil mijn cliënt gewoon monddood maken”, vindt advocaat Sven Mary. “Dat hij nu een enkelband krijgt, is goed voor hem, maar hij had daar maanden geleden al recht op. Ik kan nu alleen maar hopen dat hij het licht gezien heeft en afstand neemt van zijn verleden.”

http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1579852/2013/02/15/Fouad-Belkacem-zit-thuis-met-enkelband.dhtml

Kabinet-Milquet: Cédric Visart de Bocarmé, de procureur-generaal van Luik

February 15, 2013

Image

Transfer Visart de Bocarmé naar kabinet-Milquet tegen advies HRJ

26/12/11

Vrijdag raakte bekend dat Cédric Visart de Bocarmé, de procureur-generaal van Luik, kabinetschef wordt van minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (cdH). Dat blijkt nu in tegenspraak te zijn met een aanbeveling van de Hoge Raad voor de Justitie (HRJ), zo staat te lezen in la DH/Les Sports.

De aanbeveling staat in een rapport van de HRJ over het onderzoek in de zaak Fortis. De Raad roept daarin op tot een aanpassing van het gerechtelijk wetboek om de detachering te verbieden van leden van het openbaar ministerie naar “strategische cellen” (ministeriële kabinetten) of ministeriële departementen andere dan die van Justitie.

Twee wetsvoorstellen die in de Kamer en de Senaat zijn neergelegd, hebben die aanbeveling overgenomen. (belga/sps)

http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1368347/2011/12/26/Transfer-Visart-de-Bocarme-naar-kabinet-Milquet-tegen-advies-HRJ.dhtml

Procureur-generaal van Luik wordt kabinetschef Milquet

23/12/11

De procureur-generaal van Luik, Cédric Visart de Bocarmé, wordt kabinetschef van minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (cdH). Dat heeft de minister vandaag meegedeeld.

Het is niet de eerste keer dat Visart op een ministerieel kabinet belandt. Van 1995 tot 1998 was hij adjunct-kabinetschef en kabinetschef bij de christendemocratische ministers van Justitie Melchior Wathelet en Stefaan De Clerck.

Visart werd advocaat in 1977. Vier jaar later trad hij toe tot de magistratuur. In 1990 werd hij procureur des Konings bij de rechtbank van eerste aanleg in Namen. In januari volgde hij op 51-jarige leeftijd Anne Thily op als procureur-generaal in Luik. Hij was toen de jongste procureur-generaal ooit.

Visart was kandidaat om zichzelf in die functie op te volgen, maar de Hoge Raad voor de Justitie achtte zijn kandidatuur niet geldig. In 2007 werd de duur van het mandaat beperkt tot twee termijnen van vijf jaar. Indien zijn mandaat hernieuwd was geweest, zou hij de functie twaalf jaar hebben uitgeoefend. (belga/adv)

http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/1367769/2011/12/23/Procureur-generaal-van-Luik-wordt-kabinetschef-Milquet.dhtml

Sûreté de l’Etat: Ministre de l’Intérieur, Joëlle Milquet

February 15, 2013

Image

Joëlle Milquet fait des propositions pour améliorer la Sûreté

13 février 2013 – Source: Belga

La vice-Première ministre et ministre de l’Intérieur, Joëlle Milquet, estime dans un communiqué “qu’il ne peut être question de supprimer la Sûreté de l’Etat”. Non seulement, cette idée ne fait pas partie de l’accord du gouvernement, mais, surtout, l’existence d’un service de renseignement compétent et contrôlé est indispensable dans la politique de sécurité d’un pays.

La ministre de l’Intérieur indique par ailleurs avoir remis un “rapport informel” au Premier ministre contenant plusieurs “pistes d’amélioration” du rôle de la Sûreté et du renforcement de la coordination entre services, entre autres, avec la police et l’OCAM (l’Organe pour la Coordination de l’Analyse de la Menace). Ces pistes concernent également la coordination entre les services et le comité ministériel.

Le but est, notamment, de “renforcer encore l’efficacité de la lutte contre le radicalisme et le terrorisme”, précise Mme Milquet. Au-delà de ces différents éléments, la ministre estime qu’il est “indispensable de ramener de la sérénité et de la rationalité dans le débat”.

La priorité pour la ministre de l’Intérieur n’est “ni le débat sur l’existence de la Sûreté de l’Etat, ni celui de la succession de son administrateur”, mais celui du renforcement de la lutte contre les éléments qui menacent clairement la sécurité du pays et des citoyens. “Améliorer l’efficacité et la coordination de nos services de sécurité, dont celui de la Sûreté de l’État: oui. Supprimer cette dernière: non!”, conclut le communiqué.

Di Rupo et Turtelboom appellent à la sérénité et à la modération

Le Premier ministre Elio Di Rupo et la ministre de la Justice Annemie Turtelboom ont appellé, mercredi après-midi, “à la sérénité et à la modération quant à d’éventuelles évolutions des institutions de renseignement et de sécurité”.

Dans un communiqué diffusé par le cabinet du Premier ministre, ils rappellent que des enquêtes ont été demandées dont le gouvernement fédéral attend les résultats.

Comme prévu, une réunion du Comité ministériel pour les Renseignements et la Sécurité présidé par le Premier ministre aura lieu le vendredi 22 février prochain. Dans l’intervalle, la préparation de cette réunion est assurée par le Collège du Renseignement et de la Sécurité.

En parallèle, un groupe de travail inter-cabinets se réunira, précise encore le communiqué.

http://www.levif.be/info/actualite/belgique/joelle-milquet-fait-des-propositions-pour-ameliorer-la-surete/article-4000247749253.htm

Andy Vermaut ontvangt mail van formateur Di Rupo

February 15, 2013

Image
1 Juli 2011

Andy Vermaut kreeg van formateur Elio Di Rupo een persoonlijke mail waarin hij aankondigt dat hij zeer verregaande en radicale hervormingen die zelfs ongekend zijn in de institutionele geschiedenis van België zal voorstellen.

Dit is de boodschap die Andy Vermaut toegestuurd kreeg van formateur Elio Di Rupo: “Meneer Vermaut. Ik wil u van harte danken voor uw bericht dat U tevens ook aan mevrouw Burgeon hebt gericht. In haar en mijn naam, kan ik u ten stelligste verzekeren dat wij echt het maximum doen om ons land uit de crisis te halen. We verwerpen elk scenario van verkiezingen, en ondanks alles proberen we de standpunten met Vlaanderen te verzoenen.”

“Binnenkort zal ik een nota voorstellen met daarin radicale hervormingen die zelfs ongekend zijn in de institutionele geschiedenis van België. In dit stadium, hoop ik dat de rede en de wijsheid de bovenhand haalt. Als ik daarin niet zou geloven, zou ik niet investeren om mijn missie als formateur te voleindigen.. Zowel mevrouw Burgeon en ik zelf danken u voor uw interesse in de regeringsformatie.”

Tevreden over respons

Andy Vermaut die de regeringsperikelen op de voet volgt is tevreden over de respons die hij op zijn laatste mailactie krijgt van senatoren en volksvertegenwoordigers. Reeds een derde van de Federale parlementairen stuurde een mailtje, brief en/of sms terug, met hun antwoord en visie op de vraag ‘Wat als?’

En onder degenen die de moed en de durf hadden om te reageren, zitten toch heel wat toplui. Vermaut vindt zijn actie een succes. ‘Ik merk dat de onderhandelingen bij de onderhandelaars, maar ook bij de andere parlementairen terug meer leven. Anders zou ik zeker nooit zoveel antwoorden ontvangen. Een tijdje geleden was dat nog anders. Ik ben dan ook zeer tevreden over de heropleving van ons parlement die ook als taak heeft om de burgers te woord te staan. Dat is iets waarin ik rotsvast geloof en blijf geloven. Ik zie er zelfs ook een nieuwe en meer uitgebreide taak van onze Senaat in, maar enfin dat zou ons te ver leiden’, onderstreept Vermaut

‘Ik denk dat iedereen het erover eens is, dat we door communicatie met gewone burgers zoals ik, dat we dit nu ook kunnen delen met heel veel mensen die vragende partij zijn naar meer openheid, meer transparantie en meer informatie inzake de regeringsvorming. Tevens kan ik vaststellen dat ook verschillende politici de moeite gedaan hebben om mij te bellen en extra uitleg te verschaffen. Dat charmeert me uiteraard, maar toch blijf ik nog altijd een beetje op mijn honger zitten. Ik voel me als burger zo heel weinig betrokken. Ik denk dat heel veel mensen inzake de regeringsvorming hetzelfde gevoel hebben.’

Rode draad

“Uiteindelijk heb ik een beter inzicht gekregen in enkele van de vele denkpistes. Er zit eigenlijk een rode draad in: iedereen stelt dat ze eigenlijk niet graag naar nieuwe verkiezingen zouden willen gaan, maar als het echt niet anders kan, dat dit het laatste en het beste is dat we kunnen doen. Ook velen vinden uiteraard dat we niet mogen vooruitlopen op de feiten en dat we de nota moeten afwachten. Dat begrijp ik uiteraard, maar ik denk dat het tevens heel belangrijk is om aan een worst case scenario te denken, om eigenlijk een evacuatieplan te hebben en meerder politici denken hier momenteel ook over”, vervolgt Andy Vermaut.

“Sommigen vinden als Di Rupo zijn nota wordt afgeschoten, dat De Wever dan aan zet zou moeten zijn. Anderen vinden dan weer dat er een nieuwe bemiddelingspoging moet komen. De politici zijn er niet gerust in en ik heb het gevoel dat heel veel politici hier wel van wakker liggen. Dat ze stilaan beseffen dat men nu eigenlijk met vuur aan het spelen is.”

“Politici hebben een mandaat gekregen van de kiezer om de burger te vertegenwoordigen en zijn dus verplicht om dit uit te voeren. Vaak botst dit met de principes van de partij, want politici doen eigenlijk niet altijd wat ze willen. Maar laat ons niet vergeten dat het hoogste belang van een politicus steeds het belang van de burger moet zijn.”

“Uit het antwoord van Elio Di Rupo stel ik vast dat hij het meent en dat hij ons land grondig wil hervormen.  Ik hoop dan ook dat de nota niet wordt afgeschoten, maar een gezonde vrees blijft geboden. Ook ik ben ongeduldig in deze, doch ik moet toegeven dat het om een eerder fijn ongeduld gaat”, stelt Vermaut.

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLEVA_20110701_001