Morkhoven Archief: Victor V.

Image

ARCHIEF

Brussel, 5.8.2009

Enkele dagen nadat Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven door de onthulling van de kinderpornozaak Zandvoort (1998), de internationale pers (waaronder zelfs drie Japanse kranten) over de vloer van zijn huisje in Morkhoven kreeg, werd hij door zijn halfbroer Victor Vervloesem, wonende in dezelfde wijk, van ‘verkrachtingen en folteringen’ beschuldigd.

Victor Vervloesem deed dit via een geënsceneerd interview met de krant Het Nieuwsblad waarbij hij, zonder enig bewijs, beweerde dat de ‘feiten’ zich 20 jaar voordien hadden afgespeeld. Marcel Vervloesem noch de vzw Werkgroep Morkhoven kregen een recht op antwoord van Het Nieuwsblad en de andere kranten van de Corelio mediagroep die het ‘nieuws’ verspreidden.

Kort nadien organiseerde Victor Vervloesem met enkele vrienden van de wijk, een soort persconferentie met de journalisten van het programma Telefacts van de nieuwszender VTM, die de verhalen van de zogezegde slachtoffers gretig overnam en via een satellietwagen in de vlaamse huiskamers dreunde.
Dat gebeurde in de bar-dancing Berkenmus waardat Victor Vervloesem toen ‘s nachts werkzaam was en zijn vrienden aan de toog ontving.

Jan Boeykens, voorzitter van de vzw Werkgroep Morkhoven, kwam op het ogenblik van de rechtsstreekse uitzending toevallig langs en vroeg om ook een woordje te mogen zeggen maar dat werd hem door een VTM-journalist die hem vroeg of hij ‘nog andere slachtoffers kende’, geweigerd.

Jan Boeykens maakte hiervan een kort verslag en stuurde dit naar de procureur te Turnhout. Hij ontving echter nooit een antwoord en zijn brief werd nooit aan het strafdossier van Marcel Vervloesem toegevoegd. Ook met de schriftelijke verklaring van één der zogezegde slachtoffers aan de procureur te Turnhout, dat men voor de verhalen aan de pers ‘ieders 250 euro kreeg’ (+ 250 euro voor de klachten bij justitie), werd geen rekening gehouden. De procureur stuurde dit schrijven zelfs terug naar de afzender.

Alhoewel Het Nieuwsblad en konsoorten hun best deden om de Morkhoven-activist als een ‘kindermisbruiker’ door het slijk te sleuren (over de kinderpornozaak Zandvoort die door het gerecht van Turnhout niet werd onderzocht, zweeg men natuurlijk), groeide er toch een zeker twijfel. Rechter-voorzitter F. Caers van de correctionele rechtbank te Turnhout gaf in 2005 de opdracht om zowel de vermeende slachtoffers als Marcel Vervloesem aan een leugendetectortest te onderwerpen.
De leugendetectortest wees uit dat Marcel Vervloesem de waarheid had gesproken.
Een van de vermeende slachtoffers, maakte zoveel kabaal rond de leugendetectortest dat de Turnhoutse openbare aanklager Peter Vander Flaes liet verstaan dat F. Caers er beter aan deed om niemand meer voor de leugendetectortesten op te roepen. Dat verklaart grotendeels waarom de resultaten van de leugendetectortest, zoals tal van ontlastende getuigenissen, zelfs niet aan het strafdossier werd gevoegd.

Om de klachten tegen Marcel Vervloesem te kunnen handhaven, trommelde men drie minderjarigen uit de wijk op die ondermeer wegens een gewapende roofoverval, enkele inbraken, afpersingen en drugshandel enzovovoorts, in een gesloten instelling zaten (van waaruit ze af en toe ontsnapten). De jongeren die deel uitmaakten van de Morkhovense ‘Bende van Rosse Gie’ verklaarden eveneens dat zij door Marcel Vervloesem ‘gefolterd en verkracht’ werden. Enkele bamboestokjes die zich ten huize van Marcel Vervloesem bevonden, moesten daarvoor als bewijs dienen.
De lokale pers, waaronder Het Nieuwsblad, gaf opnieuw ruchtbaarheid aan deze kwestie.
Marcel Vervloesem werd door een indrukwekkende strijdmacht van de Politie Neteland voor de ogen van zijn dochter en kleinkinderen uit het huis gesleurd en in de gevangenis van Turnhout opgesloten waar hij direct met een hongerstaking begon.
Tijdens de hongerstaking werd er door de vriendin van Victor Vervloesem (en moeder van de bendeleider van de ‘Bende van Rosse Gie’ die Marcel Vervloesem verantwoordelijk achtte voor de opsluiting van haar zoon) een petitie in de wijk opgestart. In de petitie werd gezegd dat ‘de wijkbewoners van het negatieve imago afwilden’. In de petitie werd voorts de uithuiszetting van Marcel Vervloesem en de verwijdering van de website van de vzw Werkgroep Morkhoven van het Internet geëist. De eis om uithuiszetting was opvallend omdat Victor Vervloesem toen in het bestuur van de Geelse Bouwmaatschappij zetelde die Marcel Vervloesem enkele weken geleden nog als een hond op straat zette.
De petitie die enkel door de vrienden-aanklagers van Victor Vervloesem was getekend, werd via het Herentalse gemeenteraadslid Marleen Diels (CD&V -Vlaamse Christen Democraten) uit Morkhoven, in de Herentalse gemeenteraad ter sprake gebracht.
De Herentalse burgemeester Jan Peeters, die zoals Victor Vervloesem in het bestuur van de Sp.a te Herentals zetelt (en die bovendien kamerlid, ex-partijbureaulid en ex-minister is), verklaarde dat hij ‘wel oren had naar de gestelde eisen omdat dit ook het imago van Herentals en omstreken betreft’. Hij beloofde de eis om de website van de vzw Werkgroep Morkhoven van het Internet te verwijderen, ‘door een jurist van de Stad te laten onderzoeken’.

Victor Vervloesem die destijds een wijkraad oprichtte waarvan hij zich tot directeur-generaal benoemde en waarin hij zijn later door hem aangeklaagde halfbroer Marcel als secretaris aanstelde, wist zich politiek vrij snel op te werken.
Hij werd in 2005, als eerste Sp.a-er, lid van van het Herentalse OCMW-bestuur. In 2006 (het jaar dat Marcel Vervloesem door de correctionele rechtbank van Turnhout werd veroordeeld), kreeg hij een paar honderd stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen en werd hij door het Sp.a-bestuur van Herentals tot gemeenteraadslid aangesteld.
In 2007 werd hij tot voorzitter van de Commissie Veiligheid en Politie, waarvan iederéén zich afvraagt waarmee ze zich in feite bezig houdt, verkozen.
Hij werd door de gemeenteraadsleden ook tot plaatsvervangend vertegenwoordiger van de Stad Herentals in de intercommunales PIDPA en CIPAL verkozen.

De vzw Werkgroep Morkhoven vraagt zich af wat er met de 30 processen-verbaal gebeurde waarin Victor Vervloesem inzake zedenfeiten met kinderen en minderjarige jongetjes wordt genoemd.
In oktober 2006 bezorgde Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens een lijst van deze PV’s aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers die ook verantwoordelijk is voor de door de Hoge Raad voor de Justitie erkende verdwijning van 7 kinderporno-cd-roms uit de zaak Zandvoort op het hof van beroep van Antwerpen. De cd-roms die door de vzw Werkgroep Morkhoven in 1998 aan het Belgische Koningshuis werden bezorgd, werden immers in opdracht van de Koning via de toenmalige justitieminister Tony Van Parys (CD&V) ‘voor onderzoek’ aan de Antwerpse procureur-generaal overgemaakt.

Minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V) die in 1998, in een interview over de kinderpornozaak Zandvoort met de krant Het Laatste Nieuws, verklaarde dat ‘men de ogen had gesloten’, wordt al maandenlang op de hoogte gebracht van deze feiten maar wenst geen onderzoek naar deze verdwijning te laten voeren.
In het justitierapport dat onlangs uitlekte, stond zelfs dat de zwaar zieke Marcel Vervloesem ‘ten allen koste in de gevangenis moest opgesloten blijven omdat hij anders zijn activiteiten van kinderpornojager zou hernemen en de media zou contacteren’.

De vzw Werkgroep Morkhoven is het met de Nederlandse pedofielenjager Chris Hölsken zeker niet op alle vlakken eens maar kan wel begrijpen waarom hij de CD&V ‘dé pedofielenpartij van Vlaanderen’ noemt. Maar Chris Hölsken zou zich ook moeten afvragen waarom de Vlaamse socialisten (Sp.a) de kinderpornozaak Zandvoort mee dichtdekten en zij de Sp.a-bestuursleden die van kindermisbruiken verdacht worden, allerlei bestuursmandaten toekent.

Het is geweten dat er binnen de Sp.a heel wat homosexuelen huizen maar de meeste homosexuelen hebben een grondige afkeer van kindermisbruik en wensen zeker niet voor ‘pedofielen’ door te gaan.
Vandaar dat de houding van de Sp.a-partijleiding die perfect van deze zaken op de hoogte is, heel wat vragen oproept.

Eind 2007 vroeg de Gentse strafpleiter Els Van Eeckhaut, dochter van de bekende Gentse strafpleiter Piet Van Eeckhaut en lid van het Gentse Sp.a-bestuur, om de ‘dubieuze’ weblog van de vzw Werkgroep Morkhoven uit de rankings en uit de Top 100 van de meest invloedrijke blogs van het Gentse bedrijfje Metatale te verwijderen. Zij deed dat op een ongewoon heftige wijze en liet daarbij uitdrukkelijk verstaan dat Marcel Vervloesem een ‘pedofiel’ was. Haar openbare oproep kwam juistgeteld een jaar voordat Marcel Vervloesem door het hof van beroep van Antwerpen voor de drie nieuwe beschuldigingen uit 2005 werd veroordeeld.
Els Van Eeckhaut is lid van de probatiecommissie (die zich moet uitspreken over de vrijlating van gevangenen) en is lid van de Raad van Bestuur van de Orde van Advocaten.
De Gentse strafuitvoeringsrechter Nadia Goossens, sprak enkele maanden geleden in dezelfde bewoordingen als die van Els Van Eeckhaut, een negatief advies uit aangaande de verzoeken van Marcel Vervloesem’s advocaat Raf Jespers om een penitentiair verlof en een ambulante begeleiding. De rechter citeerde daarbij, met een uitzonderlijk respect voor het principe der scheiding der machten, uit een rapport van het ministerie van justitie dat nooit aan het gerechtelijk dossier werd gevoegd en verdwenen zou zijn…

Advertisements

Tags: , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: