Bal11

Dossier ‘Vermissingen’ -door J. Boeykens op dinsdag, 29 maart 2005 – Naar aanleiding van de zaak Dutroux, richtte men Child Focus op en werden er tal van gerechtelijke hervormingen aangekondigd (enkele hervormingen werden zelfs gerealiseerd). Toch blijkt de houding van Justitie in verdwijningszaken niet echt veranderd te zijn. Misschien is het tijd voor een evaluatie op dit gebied. —- TIFFANY WARNOTTE: VERMIST —– Tiffany Warnotte is het 15-jarige Waalse meisje dat op 7 augustus 2004 van de aardbodem verdween. Merkwaardig in deze zaak is dat de toenmalige Procureur Cédric Visard de Bocarmé (Procureur-Generaal te Luik + onderzoeksrechter in de zaak van de Franse seriemoordenaar Fourniret die ook in België een tiental slachtoffers maakte en waarbij de Belgische Justitie wederom in gebreke bleef) de zaak onmiddellijk als een ‘weglopen van huis’ bestempelde en daarbij elke andere onderzoekspiste uitsloot. De ouders werden aangeraden om zich geen ‘burgerlijke partij’ te stellen in deze verdwijningszaak. Omdat er geen onderzoeksrechter werd aangesteld en omdat Justitie geen werkelijk onderzoek naar de verdwijning van hun dochter wilde voeren en enkel bleef spreken over een een ‘van huis weggelopen meisje’, organiseerden de ouders op 28.11.2004 een Witte Mars te Namen. Zij deden dit samen met de mensen van de MSN-discussiegroep (http://groups.msn.com/Tiffany-Warnotte) die zij op 20.10.2004 hadden opgericht en met vertegenwoordigers van enkele plaatselijke ‘Witte Comité’s’ die onstonden naar aanleiding van de zaak Dutroux. Op de manifestatie waren een 500-tal mensen aanwezig, waaronder Tiny Mast, moeder van Kim en Ken die op een bepaald moment spoorloos verdwenen. Opvallend is dat ook in deze zaak er aanvankelijk geen onderzoeksrechter werd aangesteld. Dat gebeurde pas na twee weken en op het moment dat het lijkje van één van de 2 verdwenen kinderen uit het Asia-dok te Antwerpen werd opgevist. Het zoontje van Tiny Mast werd echter nooit meer weergevonden en Tiny Mast moest bijna tien jaar lang door een echte hel gaan. Zij kreeg geen toelating om afscheid te nemen van de stoffelijke resten van haar dochtertje, het gerechtelijk onderzoek liep totaal in het honderd en talrijke sporen bleven ononderzocht, Tiny Mast kreeg pas na bijna 10 jaar en na de aanstelling van een andere onderzoeksrechter volledige inzage in het gerechtelijk dossier, zij werd er als moeder op een bepaald zelf van verdacht dat zij iets met de verdwijning van haar kinderen te maken had, men dreigde met bepaalde maatregelen indien zij de pers contacteerde, leden van de gerechtelijke politie noemden haar een ‘druggebruiker’ en omschreven haar vermoorde dochtertje als een ‘hoer in een witte doodskist’ enz.Op de Witte Mars te Namen was er -buiten senator Vincent Decroly- echter geen enkele vooraanstaande politicus te bekennen en de pers maakte nauwelijk melding van de manifestatie waarbij -zoals gebruikelijk- het aantal aanwezigen werd geminimaliseerd.Het internationaal parastataal Centrum Voor Vermiste Kinderen ‘Child Focus’ (in feite een echte mulitinational die niet enkel door de Belgische staat wordt gesubsidieerd maar ook op de ruime steun mag rekening van het Belgisch bedrijfsleven en over een jaarlijks budget beschikt van een tiental miljoen Euro) reageerde toen onmiddellijk door in alle Belgische stations, grote opsporingsaffiches met daarop de foto van Tiffany Warnotte, op te laten hangen. Via hun Internet-discussiegroep wisten de ouders de druk op de Belgische autoriteiten stelselmatig te vergroten. Men contacteerde ook de Franse pers om het stilzwijgen van de Belgische pers in deze zaak te verbreken. Jean Denis Lejeune, lid van het directiecomité van Child Focus, die 7 maanden na de verdwijning van Tiffany Warnotte nog steeds stelde dat het hier een ‘verontrustend geval van een van huis weggelopen tiener’ betrof, liet daarop in een mailtje aan Christian Naniot van de Internet-discussiegroep Tiffany-Warnotte weten dat hij reeds twee weken voordien een ‘perscommuniqué’ naar de Franse pers stuurde. Omdat niemand op de hoogte was van dit ‘perscommuniqué’ kreeg Child Focus (voor een tweede maal) heel wat kritiek te verduren. Jean Denis Lejeune maakte er zich daarop in een ‘interview’ met journalist Gilbert Dupont van La Dernière Heure van af door mede te delen dat hij de Franse media inderdaad contacteerde maar dat die ‘geweigerd hadden om iets over de verdwijning van Tiffany Warnotte te schrijven omdat zij ervan uitgingen dat het meisje niet in Frankrijk verbleef’. De verklaring van Jean Denis Lejeune lokte op de MSN-groep Tiffany-Warnotte opnieuw een storm van kritiek uit en Eddy Warnotte, kreeg daardoor de kans geboden om in het programma ‘Controverses’ van Pascal Vrebos op RTL, zijn verhaal te komen vertellen. Opmerkelijk daarbij was dat in het interview geen woord kritiek meer op de werking van Justitie en Child Focus te horen was. Op de MSN-groep die inmiddels meer dan 3.300 leden vermeldt, juichte men om deze ‘overwinning’. ‘Eddy was op TV geweest’ ! Gezien iederéén lid kan worden van de MSN-groep Tiffany Warnotte, is het normaal dat de groep ook werd geinfiltreerd door allerhande obscure individuen en personen die in opdracht werken van Justitie.

Dossier Vermissingen – België na de zaak Dutroux

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: